1. dostlarımın içərisində kifayət qədər dindarlar var. burda dindar dedikdə söhbət klassik (dədə-baba) dini etiqadı olan (dini yola verən) insanlardan yox dini ritualları ciddiyyətlə yerinə yetirən şəxslərdən gedir. dünyagörüşü olaraq ateizmi mənimsəməyimə və onların dindar olmasına baxmayaraq dostluq münasibətlərimizdə heç vaxt qırılma olmayıb. hər biri ilə dəfələrlə din, yaradılış və başqa bu kimi mövzularda müzakirələrimiz olub. sonradan isə ümumiyyətlə o mövzulara girmirik. heç kim digərinin baxışını dəyişməyə çalışmır.
nəticə 1: insanları olduqları kimi qəbul etmək lazımdır.
nəticə 2: dostluq birdən çox parametr üzərində qurulmuş münasibətdir.
nəticə 3: ustad düzgün buyurub -
"baba biz insanıq, insan ilə insanlıq edək,
deməsinlər bizə qoy insan olub neynəmisən?"